Ρινοδελφίνια στις ακτές του νησιωτικού συμπλέγματος Φούρνων. Μετά τους έντονους νότιους ανέμους και τις βροχές των προηγούμενων ημερών, οι συνθήκες είναι και πάλι ευνοϊκές για μικρό χρονικό διάστημα.
Αποτελεί το είδος δελφινιού που συναντάται συχνότερα σε παράκτια νερά. Ζουν σε μόνιμους πληθυσμούς, σε ομάδες 5-25 δελφινιών, ενώ κάποια ρινοδέλφινα ζουν μοναχικά. Οι πληθυσμοί του είδους τις τελευταίες δεκαετίες μειώνονται στη Μεσόγειο και ο κύριος λόγος είναι η μείωση της τροφής του.Τα ρινοδέλφινα είναι εξαιρετικοί κολυμβητές. Διανύουν 40-100 μίλια/ημέρα και καταδύονται σε βάθος που ξεπερνά τα 200 μέτρα.
Δυστυχώς, είναι και το είδος δελφινιού που συναντάνται πιο συχνά σε κατάσταση αιχμαλωσίας σε δελφινάρια και ζωολογικούς κήπους, μία απαράδεκτη πρακτική που θα έπρεπε να ανήκει στο παρελθόν. Στην αιχμαλωσία, η μέγιστη απόσταση που μπορούν να κολυμπήσουν σε ευθεία γραμμή δεν ξεπερνά τα 0,03 μίλια (δηλ. 48 μέτρα), ενώ το βάθος της πισίνας είναι συνήθως 3,5 μέτρα.
Οικότοπος:
Ζουν κυρίως σε παράκτια νερά, αλλά συναντώνται και στο ανοικτό πέλαγος
Διακριτικά Χαρακτηριστικά:
Είναι μεγαλόσωμα δελφίνια με σκούρο γκρι χρώμα. Έχουν χαρακτηριστικό κοντό, φαρδύ και στρογγυλό ρύγχος με στόμα που καμπυλώνεται προς τα πάνω, σαν χαμόγελο, στα πλάγια.
Διατροφή:
Τρέφονται με μεγάλη ποικιλία ειδών ψαριών, καθώς και με κεφαλόποδα, όπως χταπόδια και καλαμάρια.
Κύριες απειλές:
Η υπεραλίευση προκαλεί μείωση της τροφής τους, αλλά είναι και η αιτία της αύξησης των περιστατικών όπου τα δελφίνια αλληλεπιδρούν με τα παράκτια αλιευτικά εργαλεία και τις υδατοκαλλιέργειες σε αναζήτηση εύκολης λείας.
Η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται μόνο από ορισμένα δελφίνια.
Απαιτούνται επειγόντως μέτρα αποτελεσματικής διαχείρισης που να στηρίζουν τόσο τα δελφίνια, όσο και τους παράκτιους αλιείς και τη μεταξύ τους συνύπαρξη.
Σημαντική απειλή αποτελεί και η πλαστική και η χημική ρύπανση.
